Kraje z największą liczbą adresów IP w 2026 roku

Stany Zjednoczone mają zdecydowanie najwięcej adresów IP: około 1,61 mld adresów IPv4, czyli 44% wszystkich przydzielonych na świecie. Chiny zajmują odległe drugie miejsce z 343 mln, a za nimi plasują się Japonia, Wielka Brytania i Niemcy. Razem pierwsza dziesiątka ma trzy na cztery zarejestrowane adresy IPv4.

Te liczby pochodzą z naszego własnego zestawienia, wykonanego 20 października 2026 roku na podstawie dziennych plików wszystkich pięciu regionalnych rejestrów internetowych. Zsumowaliśmy każdy blok IPv4 oznaczony jako przydzielony (allocated lub assigned) według kraju, w którym jest zarejestrowany, a potem powtórzyliśmy to samo dla IPv6. Poniżej znajdziesz pełną dziesiątkę, ranking w przeliczeniu na mieszkańca, liderów IPv6, organizacje z największymi blokami i wyjaśnienie, dlaczego inne strony podają inne liczby.

Top 10 krajów z największą liczbą adresów IP#

#	Kraj	Adresy IPv4	Udział w świecie	Rejestr
1	Stany Zjednoczone	1 606 315 680	43,6%	ARIN
2	Chiny	342 984 960	9,3%	APNIC
3	Japonia	188 705 088	5,1%	APNIC
4	Wielka Brytania	138 719 808	3,8%	RIPE NCC
5	Niemcy	126 404 224	3,4%	RIPE NCC
6	Korea Południowa	112 497 920	3,1%	APNIC
7	Francja	81 587 792	2,2%	RIPE NCC
8	Brazylia	79 321 344	2,2%	LACNIC
9	Kanada	67 843 072	1,8%	ARIN
10	Włochy	54 086 016	1,5%	RIPE NCC

Kolejna piątka to Holandia (47,9 mln), Australia (46,1 mln), Rosja (45,2 mln), Indie (42,0 mln) i Tajwan (35,7 mln).

Łącznie 3,69 mld z 4,29 mld możliwych adresów IPv4 jest na kogoś zarejestrowanych. Większości pozostałych nigdy nie da się rozdać, bo są zarezerwowane dla sieci prywatnych, multicastu i innych specjalnych zastosowań.

Dlaczego inne strony podają inne liczby#

Jeśli porównasz rankingi, zobaczysz, że jedne strony podają dla USA 1,61 mld, a inne około 1,2 mld. Obie wartości mogą być prawdziwe, bo każda liczy co innego. Zestawienia oparte na rejestrach, takie jak nasze, pokazują, w którym kraju zarejestrowano dany blok. Bazy geolokalizacyjne szacują natomiast, gdzie adres jest faktycznie używany, więc blok zarejestrowany na amerykańską firmę, ale ogłaszany z Frankfurtu, liczy się w nich jako niemiecki. Trzecia metoda uwzględnia tylko adresy widoczne w globalnym routingu. Żadna z nich nie jest błędna, ale zanim zaczniesz porównywać kraje, sprawdź, której metody używa dany ranking.

Jak rozdziela się adresy IP#

Adresy IP przechodzą w dół przez łańcuch złożony z trzech ogniw:

1. IANA zarządza globalną pulą i przekazuje duże bloki pięciu regionalnym rejestrom.
2. Regionalne rejestry internetowe (RIR) przydzielają bloki swoim członkom: dostawcom internetu, firmom hostingowym, dużym przedsiębiorstwom i uczelniom.
3. Dostawcy przypisują adresy klientom, zwykle dynamicznie, i często dzielą jeden adres publiczny między wielu użytkowników.

Rejestr	Region
ARIN	Stany Zjednoczone, Kanada, część Karaibów
RIPE NCC	Europa, Bliski Wschód, Azja Środkowa
APNIC	Azja i Pacyfik
LACNIC	Ameryka Łacińska i większość Karaibów
AFRINIC	Afryka

Dlaczego USA mają ich tak dużo#

Adresy rozdawano na długo przed powstaniem rejestrów. W latach 80. i na początku lat 90. amerykańskie uczelnie, agencje rządowe i firmy dostawały całe bloki “Class A” po 16,7 mln adresów każdy, a często wystarczyło po prostu o nie poprosić. Większość tych historycznych bloków (legacy) nadal ma swoich posiadaczy, dlatego same USA mają więcej adresów IPv4 niż 20 kolejnych krajów razem wziętych.

Adresy IPv4 się skończyły#

IANA rozdała swoje ostatnie bloki w lutym 2011 roku i od tego czasu rejestry niemal do zera wyczerpały własne pule. Według stanu na 20 października 2026 roku ARIN nie miał już żadnych wolnych adresów IPv4, RIPE NCC i LACNIC miały ich razem kilka tysięcy, a użyteczną rezerwę zachowały tylko AFRINIC (około 0,59 mln) i APNIC (około 2,9 mln). APNIC racjonuje nawet ją: każdy członek może dostać łącznie najwyżej 512 adresów.

Dlatego większość adresów IPv4 zmienia dziś właściciela na rynku transferów. We wrześniu 2026 roku małe bloki sprzedawano po około 23 USD za adres, a bloki od 65 000 adresów wzwyż po około 14 USD, natomiast dzierżawa kosztowała mniej więcej od 0,35 do 0,45 USD za adres miesięcznie. Ponieważ nowa przestrzeń pochodzi już tylko ze sprzedaży między firmami, rankingi krajów zmieniają się powoli, a wzrost przeniósł się na IPv6.

Pierwsza dziesiątka kraj po kraju#

1. Stany Zjednoczone: 1,61 mld#

USA mają prawie połowę światowej przestrzeni IPv4, a duża jej część to bloki legacy. Sam Departament Obrony ma 13 pełnych bloków /8, czyli około 218 mln adresów. Amazon dokupił się do mniej więcej 178 mln, a Apple, Ford, AT&T i Comcast mają po jednym pełnym /8. Wiele z tych adresów działa daleko poza USA, w regionach chmurowych na całym świecie.

2. Chiny: 343 mln#

Chiny są drugie pod względem sumy, ale na cztery osoby przypada tam tylko około jednego adresu. Trzej wielcy operatorzy, China Telecom, China Unicom i China Mobile, w dużym stopniu opierają się na współdzieleniu adresów (carrier-grade NAT, czyli CGNAT). Od rządowego planu działania z 2017 roku Chiny promują IPv6 jako politykę państwa i mają dziś drugi co do wielkości udział w przestrzeni IPv6.

3. Japonia: 189 mln#

Japonia wcześnie dostała hojne przydziały, a jej główni dostawcy, NTT, KDDI i SoftBank, wciąż je mają. Sam SoftBank wykorzystuje około 92% bloku 126.0.0.0/8.

4. Wielka Brytania: 139 mln#

Wielka Brytania wyprzedza Niemcy o włos, częściowo za sprawą jednego bloku legacy: Ministerstwo Obrony ma cały 25.0.0.0/8, czyli prawie 17 mln adresów. Większość reszty należy do BT, Virgin Media i Vodafone.

5. Niemcy: 126 mln#

Największe udziały mają Deutsche Telekom i Vodafone, a Mercedes-Benz wciąż posiada pełny /8. We Frankfurcie działa DE-CIX, jeden z najbardziej obciążonych punktów wymiany ruchu internetowego na świecie, dzięki czemu Niemcy są centrum hostingu o znaczeniu znacznie większym, niż wynikałoby z liczby ich adresów.

6. Korea Południowa: 112 mln#

Na jedną osobę przypada tam około 2,2 adresu, więc Korea Południowa należy do najlepiej zaopatrzonych krajów Azji. To efekt wczesnego wdrażania szerokopasmowego internetu w całym kraju przez KT, SK Broadband i LG Uplus.

7. Francja: 82 mln#

Większość francuskiej przestrzeni należy do Orange, Free, SFR i Bouygues Telecom. Francja jest też światowym liderem w korzystaniu z IPv6: w październiku 2026 roku około 87% jej użytkowników łączyło się z Google przez IPv6.

8. Brazylia: 79 mln#

Brazylia ma najwięcej adresów w Ameryce Łacińskiej. Oprócz dużych operatorów, takich jak Claro i Vivo, działają tam tysiące małych regionalnych dostawców, a każdy z nich ma własne bloki.

9. Kanada: 68 mln#

Większość kanadyjskiej przestrzeni należy do Bell, Rogers i TELUS, a pochodzi ona z ARIN, czyli tego samego rejestru, który obsługuje USA.

10. Włochy: 54 mln#

Włochy zamykają pierwszą dziesiątkę, a największym posiadaczem adresów jest tam TIM. To także jeden z dużych krajów, które najwolniej wdrażają IPv6: korzysta z niego tylko około 18% użytkowników.

Adresy IP na mieszkańca#

Sumy faworyzują duże kraje, więc po podzieleniu przez liczbę ludności ranking zmienia się całkowicie. Tak wygląda on wśród krajów i terytoriów liczących ponad 5 mln mieszkańców:

#	Kraj	IPv4 na mieszkańca
1	Singapur	4,7
2	Stany Zjednoczone	4,7
3	Szwecja	3,0
4	Norwegia	2,8
5	Holandia	2,7
6	Szwajcaria	2,6
7	Finlandia	2,5
8	Korea Południowa	2,2
9	Hongkong	2,1
10	Dania	2,0

Wielka Brytania minimalnie wypada z listy z tym samym zaokrąglonym wynikiem 2,0. Na drugim końcu skali Chiny mają 0,24 adresu na mieszkańca, Indonezja 0,06, Indie 0,03, a Nigeria 0,01.

Czytając te liczby, pamiętaj o dwóch rzeczach:

• Wysoki wskaźnik często oznacza hub, a nie intensywne użycie w domach. Singapur i Holandia mają u siebie centra danych i regiony chmurowe obsługujące całe kontynenty. Skrajnym przypadkiem są Seszele: około 9 mln adresów na mniej więcej 123 000 osób, czyli 73 na mieszkańca. Większość tej przestrzeni jest zarejestrowana na jedną firmę i używana na innych kontynentach.
• Niski wskaźnik nie oznacza, że ludzie są offline. Dostawcy w Indiach, Chinach i Nigerii umieszczają wielu użytkowników za jednym współdzielonym adresem. Do tego w Indiach około 68% użytkowników łączy się z Google przez IPv6, więc kraj potrzebuje dużo mniej adresów IPv4.

Dane na mieszkańca łączą nasze zestawienie z 20 października 2026 roku z szacunkami ludności Banku Światowego na 2025 rok.

IPv6: kto prowadzi#

IPv6 ma tyle adresów (2¹²⁸), że liczenie ich jeden po drugim niewiele mówi. Ważniejsze są dwie inne miary: kto ma najwięcej przestrzeni IPv6 i kto rzeczywiście z niej korzysta.

Kto ma najwięcej przestrzeni IPv6#

Według udziału w całej zarejestrowanej przestrzeni IPv6, z tego samego zestawienia z 20 października 2026 roku:

#	Kraj	Udział w przestrzeni IPv6
1	Stany Zjednoczone	29,7%
2	Chiny	13,8%
3	Singapur	6,9%
4	Niemcy	4,9%
5	Wielka Brytania	4,2%

Różnica jest dużo mniejsza niż w IPv4. USA mają 2,2 razy więcej przestrzeni IPv6 niż Chiny, podczas gdy w IPv4 mają jej 4,7 razy więcej.

Kto najczęściej korzysta z IPv6#

W dniu 28 marca 2026 roku ponad połowa użytkowników Google (50,1%) po raz pierwszy łączyła się z nim przez IPv6. Ten udział wciąż waha się z dnia na dzień wokół tej granicy: szczyt 51,7% przypadł na 3 października, a 18 października wynosił 48,9%.

Poziom wdrożenia bardzo różni się między krajami. Oto dane Google z 18 października 2026 roku:

• Liderzy: Francja około 87%, Niemcy około 76%, Arabia Saudyjska około 69% i Indie około 68%.
• Środek stawki: Japonia około 58%, Brazylia około 57%, USA około 55% i Wielka Brytania około 54%.
• Maruderzy: Włochy około 18%, Hiszpania około 12% i Egipt około 5%.

Dane Google dla Chin niewiele mówią, bo usługi tej firmy są tam niedostępne dla większości użytkowników. Ten układ w dużej mierze wyjaśnia potrzeba: najszybciej przeszły na IPv6 kraje z małą liczbą adresów IPv4 na mieszkańca, takie jak Indie, albo z nowszymi sieciami komórkowymi. Francja i Niemcy pokazują, że wdrożenie mogą napędzać także polityka państwa i duzi dostawcy.

Kto ma najwięcej adresów IP#

Sumy dla krajów ukrywają, jak bardzo skoncentrowana jest własność. W większości krajów garstka dużych dostawców ma większość przestrzeni, a kilka organizacji na świecie ma więcej adresów niż całe państwa.

Według danych rejestrów te organizacje mają co najmniej jeden pełny blok /8 (po 16,8 mln adresów):

Posiadacz	Pełne bloki /8	Liczba adresów (ok.)
Departament Obrony USA	13	218 mln
Amazon	1 (3.0.0.0/8) i wiele mniejszych bloków	łącznie 178 mln
AT&T	1 (12.0.0.0/8)	16,8 mln
Apple	1 (17.0.0.0/8)	16,8 mln
Ford Motor Company	1 (19.0.0.0/8)	16,8 mln
Ministerstwo Obrony Wielkiej Brytanii	1 (25.0.0.0/8)	16,8 mln
Cogent Communications	1 (38.0.0.0/8)	16,8 mln
Mercedes-Benz Group	1 (53.0.0.0/8)	16,8 mln
Comcast	1 (73.0.0.0/8)	16,8 mln

Dla porównania: Departament Obrony USA ma więcej adresów IPv4 niż cała Japonia, a sam Amazon ma ich więcej niż Wielka Brytania czy Niemcy. Amazon doszedł do tego głównie przez zakupy. Jego /8 pochodzi od General Electric, a w 2019 roku firma kupiła część bloku 44.0.0.0/8 od organizacji krótkofalowców. Ponieważ firmy chmurowe i hostingowe wciąż skupują bloki, coraz większa część światowej przestrzeni IPv4 trafia do centrów danych, a nie do dostawców domowego internetu.

Dlaczego to ważne dla proxy#

Mapa adresów decyduje o tym, ile kosztują proxy i jak dobrze działają w poszczególnych krajach.

• Więcej adresów to większy wybór. Kraje z dużymi i zróżnicowanymi pulami, takie jak USA, Niemcy, Wielka Brytania i Holandia, oferują wielu dostawców i wiele odrębnych podsieci. Proxy są tam tańsze, a stronom trudniej odrzucać je hurtem, natomiast w krajach z małą liczbą adresów na mieszkańca pule proxy są niewielkie i droższe.
• Wspólne adresy mają wspólną reputację. Tam, gdzie dostawcy umieszczają setki klientów za jednym adresem, zachowanie jednego sąsiada może ściągnąć CAPTCHA lub bany na wszystkich, którzy z niego korzystają. To główny powód, dla którego przy pracy z kontami liczą się adresy dedykowane.
• Kraj z rejestru nie zawsze jest lokalizacją, którą widzą strony. Dane rejestrów pokazują, gdzie zarejestrowany jest posiadacz, a nie gdzie używa się adresów, więc blok zarejestrowany na amerykańską firmę może obsługiwać użytkowników we Frankfurcie albo w Singapurze. Strony opierają się na bazach geolokalizacyjnych, które czasem nie nadążają za zmianami, dlatego zanim zaufasz krajowi proxy, sprawdź jego IP w dwóch lub trzech serwisach. Nasz przewodnik po najlepszych krajach do hostowania serwerów proxy wyjaśnia, jak ta lokalizacja wpływa na szybkość i kwestie prawne.
• Niedobór wyznacza dolną granicę ceny. Skoro zakup IPv4 kosztuje około 14–23 USD za adres, a dzierżawa 0,35–0,45 USD za adres miesięcznie, każde proxy IPv4 wiąże się z realnym kosztem. Proxy IPv6 są dużo tańsze, ale wiele stron wciąż nie obsługuje IPv6 albo traktuje całe zakresy IPv6 podejrzliwie.

Nasze proxy działają na własnych zakresach IPv4, a nie na dzierżawionej czy odsprzedawanej przestrzeni. Dostępne kraje sprawdzisz na naszej stronie lokalizacji proxy.