Coreference Resolution to proces identyfikowania i analizowania zaimków lub innych terminów w tekście lub rozmowie oraz określania, do których podmiotów się odnoszą. W przetwarzaniu języka naturalnego (NLP) służy do wydobywania znaczących informacji z dużych ilości tekstu. Jest również powszechnie stosowany w systemach dialogowych, pomagając maszynom lepiej zrozumieć ludzki język.
Rozdzielanie koreferencji można przeprowadzić na dwa sposoby: przy użyciu systemu opartego na regułach lub systemu opartego na uczeniu maszynowym. W systemie opartym na regułach komputer jest zaprogramowany do wyszukiwania pewnych wzorców w tekście, które pomagają określić odniesienie danej frazy lub słowa. Techniki uczenia maszynowego wykorzystują różne algorytmy do generowania modeli, które są używane do identyfikowania i rozwiązywania odniesień w podobny sposób.
Zadanie rozwiązywania koreferencji można uznać za formę rozpoznawania nazwanych jednostek (NER), ponieważ obejmuje ono identyfikację jednostek w tekście, a także ich relacji. Jest ono często używane w połączeniu z innymi zadaniami NLP, takimi jak parsowanie składniowe i etykietowanie ról semantycznych.
Rozdzielanie koreferencji jest wykorzystywane w wielu aplikacjach do rozumienia języka naturalnego (NLU), takich jak agenci konwersacji, inteligentni asystenci, systemy odpowiadania na pytania i systemy ekstrakcji informacji. Jest również wykorzystywane w systemach zamiany tekstu na mowę, pomagając im w tworzeniu bardziej naturalnie brzmiących odpowiedzi.
Wykazano, że systemy NLP wykorzystujące Coreference Resolution poprawiają wydajność podczas rozpoznawania i rozumienia agentów konwersacyjnych. Na przykład w jednym z badań porównano agenta konwersacyjnego z systemem, który nie korzystał z Coreference Resolution. Wyniki wykazały, że system z obsługą koreferencji miał 19% wzrost wydajności podczas rozumienia konwersacji.
Ogólnie rzecz biorąc, Coreference Resolution jest potężną techniką przetwarzania informacji z tekstów lub rozmów i wydobywania użytecznego znaczenia i wiedzy. Może być wykorzystywana do tworzenia bardziej naturalnych systemów dialogowych, poprawy wydobywania informacji i rozszerzenia możliwości rozumienia języka naturalnego.