Dostrajanie hiperparametrów to proces automatycznego dostosowywania parametrów algorytmu uczenia maszynowego w celu zmaksymalizowania wydajności modelu na określonym zbiorze danych. Algorytm jest trenowany na zbiorze danych, a jego parametry, zwane hiperparametrami, mogą być dostosowywane w celu poprawy dokładności modelu. Poprawa dokładności modelu może zmniejszyć ryzyko błędów, co może poprawić bezpieczeństwo danych w systemie.
Dostrajanie hiperparametrów jest szczególnie pomocne w optymalizacji wydajności algorytmów uczenia nadzorowanego, takich jak maszyny wektorów nośnych, sztuczne sieci neuronowe i modele regresji. Algorytmy te opierają się na zestawie predefiniowanych parametrów, które mogą wpływać na dokładność modelu. Dostrajając parametry poprzez proces testowania i oceny, algorytm może osiągnąć lepsze wyniki wydajności przy tym samym zestawie danych szkoleniowych.
Proces dostrajania hiperparametrów rozpoczyna się od zdefiniowania zakresu wartości dla hiperparametrów. Zakres ten jest następnie testowany w odniesieniu do podzbioru danych, a wydajność jest monitorowana dla każdego zestawu wartości. Wartości o najlepszej wydajności zostaną następnie wykorzystane do dalszego testowania pozostałych danych. Proces ten można iterować do momentu znalezienia optymalnego zestawu hiperparametrów.
Ogólnie rzecz biorąc, dostrajanie hiperparametrów może pozwolić na poprawę wydajności algorytmów uczenia maszynowego, pomagając systemom lepiej zabezpieczyć dane i zmniejszyć ryzyko błędów. Jest to ważne narzędzie dla specjalistów od uczenia maszynowego, o którym należy pamiętać, chcąc zoptymalizować swoje modele.